Moe van de autorai
![](https://www.automotive-online.nl/wp-content/uploads/2016/06/18-09-2015_3_1_1.jpg)
De persmededeling dat RAI Amsterdam de AutoRAI 2017 afblaast, bleek de opmaat tot een onrustige week bij RAI Amsterdam en aandeelhouder RAI Vereniging. In de afgelopen jaren was RAI Amsterdam meestal het lijdend voorwerp in de AutoRAI-discussies; de importeurs bepaalden veelal, en op hun voorwaarden, of de beurs doorgang zou vinden of juist niet, zoals in 2013. Dat nu – ruim anderhalf jaar van te voren – RAI Amsterdam al de stekker uit de 2017-editie trekt zagen de meeste niet aankomen. Zelfs bij aandeelhouder RAI Vereniging werd er even geslikt. Enkele importeurs voelden zich gepasseerd. De kritiek is dat RAI Amsterdam veel te snel (“2017 is nog ver weg”), slecht getimed (“dit is een overval, er liepen nog veel gesprekken”) en zonder goede reden (de kans op een nieuwe AutoRAI werd zeer reëel geacht) de stekker eruit trekt. Aandeelhouder RAI Vereniging werd op de hoogte gehouden door Amsterdam RAI, maar was eveneens not amused met de beslissing. Bij Amsterdam RAI was de officiële reactie dat het animo bij de importeurs (lees: Pon) te laag was waardoor het zinloos was om nog door te praten over een nieuwe editie. Dat Pon geen voorstander was van een beurs in de huidige vorm is bekend (Pon gaf een kleine 3,5 miljoen euro uit), Pon dacht echter in gesprek te zijn over een beurs met een b2bkarakter.
Arrogante importeurs
De weerstand van Pon tegen een ‘normale’ AutoRAI lijkt wel de druppel te zijn geweest voor RAI Amsterdam. Daar spreken ze van een ‘zwaar en ongewenst, maar onvermijdelijk besluit’. Toch blijft het verwonderlijk dat de beslissing nu al genomen is, zeker omdat iedereen publiekelijk aangeeft door te willen. Zelfs Pon wilde meedenken over een nieuwe vorm voor het event. In de afgelopen jaren is Amsterdam RAI echter veelal de speelbal geweest van de importeurs – dan waren het ‘de Fransen’, dan weer Fiat of Louwman – altijd lieten een paar het wel afweten. En de rest moest om akkoord te krijgen vanuit de fabriek over alles onderhandelen. Het kostte, op zijn Amsterdams, bloed, zweet en tranen om de 2015-editie voor elkaar te krijgen. Bij de importeurs, die overigens bijna allemaal de laatste AutoRAI te begrotelijk vonden (de totale kosten bedroegen circa 16 miljoen euro), is op zichzelf wel begrip voor de beslissing. Ook RAI Amsterdam moet op een normale manier kunnen plannen. In 2013 bedroeg de winst van de RAI (met lege hallen als gevolg van de laat gecancelde AutoRAI) 3,3 miljoen euro. Vorig jaar kwam het herstel en steeg de winst naar 9,3 miljoen euro. De RAI wist veel meer congressen en internationale evenementen te trekken. De AutoRAI kost buitensporig veel tijd en energie, terwijl de opbrengsten inmiddels lager zijn dan van een groot aantal andere events. Hoe rationeel de keuze van RAI Amsterdam ook is, het is er wel een die pijn doet. Immers de RAI is groot geworden met de AutoRAI. En het is hét paradepaardje van zowel de RAI als van grootaandeelhouder RAI Vereniging. Weinig topmannen zouden de beslissing hebben durven nemen om zelfstandig de stekker uit de AutoRAI te trekken, hoe groot de inspanning en hoe klein het resultaat ook is. RAI Amsterdam-topman Hans Bakker durfde het wel. Bakker vertrekt dit jaar bij de organisatie en heeft zijn commissariaten (Transavia, Snowworld en Gemeentelijk Vervoersbedrijf Amsterdam). Bakker schoffeerde met het plotselinge besluit veel leden van RAI Vereniging; bij enkele importeurs is de woede nog voelbaar. Er staat dan ook nog een ‘uitlegmeeting’ met Bakker en topmensen van Pon gepland. De rol van RAI Amsterdam (zie de artikelen over de Equipvak) als thuisbasis voor evenementen van de RAI Vereniging lijkt in ieder geval uitgespeeld. Of dat jammer is moet blijken, wennen is het zeker. Voor iedereen.